Voor financiële ontwikkeling

Bloggen

Geen zin in leuke dingen

Geen zin in leuke dingen

Bloggen vind ik erg leuk. Het helpt me ook om mijn gedachten te ordenen. Maar ik had een tijdje geen zin in leuke dingen, dus ook niet in bloggen.

Het linkt zo tegenstijdig, geen zin in leuke dingen. Alsof je zegt: te moe om te slapen. Te productief om te werken. Maar toch kan het. Ik heb ongeveer drie weken lang vrijwel niets gedaan. Ja, mezelf overal naar toe gesleept. Geen zin, geen energie, maar toch doen. Dan is je energie snel op en val je thuis doodmoe op de bank.

Het is even een lastige periode voor me. Een waarin ik niet goed in mijn vel zit. Ik ben er mee bezig, ik heb er vertrouwen in dat het allemaal wel goed komt. Ik wil dus ook graag blijven bloggen. Het helpt me waarschijnlijk ook als activiteit waar ik energie van krijg.

Het is raar als je jezelf even niet herkent. Ik trek dan meteen alles in twijfel. Wil ik wel echt werken aan financiële onafhankelijkheid? Vind ik mijn werk nog leuk, of moet ik iets heel anders gaan doen? Twee vragen die ogenschijnlijk erg op elkaar lijken, maar die ook enorm van elkaar verschillen.

Ratio tegenover emotie

Als ik mezelf zou moeten beschrijven, zou ik mezelf als rationeel persoon zien. Ik neem beslissingen op basis van feiten, niet op basis van emotie. Maar dat loopt nu een beetje door elkaar. Mijn rationele, oude ik zou de twee vragen dan ook zo beantwoorden:

Wil ik wel echt werken aan financiële onafhankelijkheid? Jazeker. Het is een kwestie van doorrekenen en afdekken van onzekerheid. En er is niets wat ik belangrijk vind dat ik mis in de reis hier naar toe.

Vind ik mijn werk nog leuk, of moet ik iets heel anders gaan doen? Natuurlijk is mijn werk leuk! Ik heb zelf op mijn huidige functie gesolliciteerd omdat ik veel mogelijkheden zie. Ook omdat ik de benodigde vaardigheden heb, en dat het iets is waar ik echt in geloof. Waarom zou ik iets anders gaan doen?

Mijn emotionele kant die nu opsteekt zou een ander antwoord geven.

Wil ik wel echt werken aan financiële onafhankelijkheid? Waarschijnlijk niet. Het is iets wat je nu in je hoofd hebt gehaald. Over twee jaar is het weer iets anders, want langer hou je iets toch niet vol. Accepteer dat nou gewoon en laat het gaan. Oh, trouwens, ik zie vooral vluchtgedrag van iets wat je moeilijk vindt. Niet dat je hier echt in bent geïnteresserd.

Vind ik mijn werk nog leuk, of moet ik iets heel anders gaan doen? Maakt het uit? Weer dat vluchtgedrag. Weer weg van iets in plaats van ergens naar toe. Ga lekker freelancen met korte klussen, dan kan je weg wanneer je wil, en niets doen waar je geen zin in hebt.

Positiviteit tegenover negativiteit

De twee verschillende antwoorden hebben alletwee iets van waarheid in zich. Het verraderlijke van een negatieve stem als raadgever is dat er ergens ook een kern van waarheid in zit. Maar voor iemand die vrijwel altijd rationeel is vind ik het maar lastig daarmee om te gaan.

Het mooie van financieel verstandig leven is dat je er eigenlijk altijd beter van wordt. Mocht ik later besluiten als een razende alles uit te geven, heb ik toch weinig gemist en héb ik ook wat om uit te geven. Ik zal er nooit spijt van krijgen. Daarom is het zo belangrijk om niets te laten waar je later spijt van kan krijgen, in geld uitgeven en in geld níet uitgeven.

Geen spijt, dat weet ik zeker. Ik zie spijt en schaamte ontstaan wanneer je je eigen kernwaarden geweld aandoet. En dat doe ik zeker niet. Niet door te bloggen, niet door te werken aan financiele vrijheid en ook niet in mijn keuze voor werk.

Geen zin in leuke dingen? Dan maak je maar zin!

Ik ga lekker blijven bloggen over personal finance, want dat vind ik leuk. Al zal ik er misschien niet altijd evenveel zin in hebben. Het schijnt te helpen om jezelf te dwingen om de dingen te blijven doen die je energie geven, ook al heb je geen zin. In dit geval geldt die spreuk dan ook echt. Om beter in mijn vel te gaan zitten zodat er een positieve spiraal optreedt.

Herkent iemand dit rare gevoel?

14 Reacties

  1. Tom

    Jaaaa, ik heb ook niet altijd zin om te bloggen. En eigenlijk doe ik het ook alleen maar als ik zin heb :-). Daardoor zit er wel wat minder ritme in, maar het zij zo. Sterkte en komt goed!

  2. Klinkt herkenbaar!

    Het is toch belangrijk om ergens jouw ritme niet te veel te onderbreken en dat schijn je al te doen met deze post.

    “Komt goed” zeggen we dan op zijn Nederlands ;-)

  3. Sterkte in deze periode! Hopelijk heb je de rationele kant binnenkort weer op het oude niveau. Ik herken mezelf overigens wel in je tweestrijd. Die strijd tussen rationeel en emotioneel ervaar ik ook wel meer dan eens. Voor mezelf kan ik het scharen onder het vele thuis werken.

  4. Herkenbaar hoor uitklokken. Vaak is het een periode waar je aan iets twijfelt waarna je ook over andere zaken gaat nadenken en alles op losse schroeven komt te staan. Erover praten en op een rij zetten geeft perspectief en hernieuwd je doelen die vaak ook nog eens scherper zullen zijn en je met nieuwe krachten erachteraan kan gaan.

    Qua bloggen, het moet niet een missie op zich worden om te bloggen. Het belangrijkste is dat je bloggen doet voor jezelf en niet voor andere. Dat laatste is alleen maar mooi meegenomen! Zelf heb ik ook jaaaren van pauze gehad van bloggen en door andere activiteiten en prioriteiten. Ik had er gewoon geen zin meer ff in. Nu jaren later ben ik met vernieuwde krachten weer begonnen en heb ik weer heel veel plezier erin!

    Zoals European DGI ook al zei:

    “Komt goed”!

    • Reactie door auteur

      Wat je zegt, ik blog voornamelijk voor mezelf. En voor anderen is mooi meegenomen. Ik had het zelf niet beter kunnen verwoorden.
      Niet alles staat op losse schroeven, gelukkig niet. Maar het komt wel voor dat ik zaken groter maak dan ze zijn, en dan is het al snel overweldigend. Kleine stappen, kleine aanpassingen, lange adem.

  5. Klinkt als dat je een paar flinke wandelingen (oid) moet gaan maken. Twee tips: beginnen is vaak het halve werk (ook met leuke dingen doen) en luister niet te vaak naar het kritische stemmetje in je hoofd.

    Succes, hopelijk zit je weer snel goed in je vel.

  6. Het is niet niks en soms lastig om uit zo’n dip te komen. Je omschrijft het goed en daarmee heb je al een deel van het lek boven. Ik ben lang geleden – tijdens een burnout – gaan sporten en gezond gaan eten. Ik had de burnout gekregen nadat ik in korte tijd een paar keer van baan was gewisseld en steeds mijn draai niet kon vinden. Ik was toen al oververmoeid en dat was ook de reden dat ik geen enkele baan meer echt inspirerend vond. De gezondere levensstijl leverde me een nieuw ritme op, een slanker en fitter lijf (ik stopte toen ook met roken) en een positiever inslag. Dat gecombineerd met rust heeft mij enorm geholpen. Het is makkelijker gezegd dan gedaan, dat weet ik, maar gun jezelf wat meer, wees milder voor jezelf en laat de boel de boel als je daar behoefte aan hebt. Je blog is leuk, maar moet dat blijven, je werk trouwens ook! Geld is echt niet alles maar plezier in het leven wél! Ik leef met je mee en hoop dat je snel weer okay bent. Succes en sterkte!

    • Reactie door auteur

      Wat fijn dat je goed uit de burnout bent gekomen, Stella. Die periode lijkt me heel zwaar voor je geweest. Geld is niet alles, zeker niet. Het is een middel, geen doel. Plezier in het leven is (behalve de biologische component) alles wat er is.
      Juist in de donkere dagen van het leven waardeer je de kleinste lichtjes.

  7. Yolanda

    Wat goed van je dat je deze persoonlijke gedachten zo openlijk opschrijft. Voor mij moet er een balans zijn tussen ratio en gevoel. Zoals het op mij overkomt wil je erg veel varen op de ratio. Maar van onvoldoende luisteren naar emotie wordt een mens moe. Misschien ben je te streng voor jezelf ? Niet alles hoeft even snel of goed. En van wie eigenlijk moet dat ? Ik ben nu met vroegpensioen maar terugkijkend heb ik teveel ingezet op werk en te weinig op plezier en sociaal leven. Ik hoop van harte dat je een goede balans vindt, Yolanda

Geef een reactie